History

localizeflow[bot] cd11b4ce09 chore(i18n): sync translations with latest source changes (chunk 11/21, 100 files)		1 month ago
..
README.md	chore(i18n): sync translations with latest source changes (chunk 11/21, 100 files)	1 month ago
assignment.md	chore(i18n): sync translations with latest source changes (chunk 11/21, 100 files)	1 month ago

README.md

Unescape Escape

ساخت اپ بانکداری بخش ۳: روش‌های واکشی و استفاده از داده‌ها

به کامپیوتر سفینه انتپرایز در استار ترک فکر کنید - وقتی کاپیتان پیکارد وضعیت سفینه را می‌پرسد، اطلاعات فوراً ظاهر می‌شوند بدون اینکه کل رابط کاربری خاموش شود و خود را از نو بسازد. آن جریان بی‌وقفه اطلاعات دقیقاً همان چیزی است که ما اینجا با واکشی داده‌های پویا می‌سازیم.

در حال حاضر، اپ بانکداری شما مثل یک روزنامه چاپی است - اطلاع‌رسان اما ایستا. ما می‌خواهیم آن را به چیزی شبیه مرکز عملیات ناسا تبدیل کنیم، جایی که داده‌ها به‌صورت پیوسته جریان دارند و به‌روزرسانی‌های آنی را بدون قطع کردن جریان کاری کاربر ارائه می‌دهند.

شما یاد می‌گیرید چطور به‌صورت ناهمزمان با سرورها ارتباط برقرار کنید، داده‌هایی که در زمان‌های مختلف می‌رسند را مدیریت کنید و اطلاعات خام را به چیزی معنادار برای کاربران خود تبدیل کنید. این تفاوت بین یک دمو و نرم‌افزار آماده تولید است.

⚡ آنچه می‌توانید در ۵ دقیقه آینده انجام دهید

مسیر شروع سریع برای توسعه‌دهندگان پرمشغله

flowchart LR
    A[⚡ ۵ دقیقه] --> B[راه‌اندازی سرور API]
    B --> C[آزمایش واکشی با curl]
    C --> D[ساخت تابع ورود]
    D --> E[مشاهده داده‌ها در عمل]

دقیقه ۱-۲: سرور API را اجرا کنید (cd api && npm start) و اتصال را آزمایش کنید
دقیقه ۳: یک تابع ساده getAccount() با استفاده از fetch بسازید
دقیقه ۴: فرم ورود را با action="javascript:login()" متصل کنید
دقیقه ۵: ورود را تست کنید و مشاهده کنید داده‌های حساب در کنسول ظاهر می‌شوند

فرامین تست سریع:

# بررسی فعال بودن API
curl http://localhost:5000/api

# تست واکشی داده‌های حساب کاربری
curl http://localhost:5000/api/accounts/test

چرا این مهم است: در ۵ دقیقه، شما جادوی واکشی ناهمزمان داده را خواهید دید که نیروی محرکه هر برنامه وب مدرن است. این پایه‌ای است که باعث می‌شود اپ‌ها پاسخگو و زنده به نظر برسند.

🗺️ مسیر یادگیری شما در برنامه‌های وب مبتنی بر داده

journey
    title از صفحات استاتیک تا برنامه‌های داینامیک
    section درک تکامل
      بارگذاری مجدد صفحات سنتی: 3: You
      کشف مزایای AJAX/SPA: 5: You
      تسلط بر الگوهای Fetch API: 7: You
    section ساخت احراز هویت
      ایجاد توابع ورود: 4: You
      مدیریت عملیات ناهمزمان: 6: You
      مدیریت جلسات کاربری: 8: You
    section به‌روزرسانی‌های رابط کاربری داینامیک
      یادگیری دستکاری DOM: 5: You
      ساخت نمایش تراکنش‌ها: 7: You
      ایجاد داشبوردهای پاسخگو: 9: You
    section الگوهای حرفه‌ای
      رندر مبتنی بر قالب: 6: You
      استراتژی‌های مدیریت خطا: 7: You
      بهینه‌سازی عملکرد: 8: You

مقصد مسیر شما: تا پایان این درس، شما می‌فهمید چطور برنامه‌های وب مدرن به صورت پویا داده‌ها را واکشی، پردازش و نمایش می‌دهند و تجربه‌های کاربری یکپارچه‌ای که از برنامه‌های حرفه‌ای انتظار داریم را خلق می‌کنند.

آزمون قبل از درس

پیش‌نیازها

قبل از شروع واکشی داده، مطمئن شوید که این موارد آماده هستند:

درس قبلی: فرم ورود و ثبت‌نام را کامل کنید - ما بر این پایه خواهیم ساخت
سرور محلی: Node.js را نصب کرده و سرور API را اجرا کنید تا داده حساب‌ها را فراهم کند
ارتباط با API: اتصال سرور خود را با این دستور تست کنید:

curl http://localhost:5000/api
# پاسخ مورد انتظار: "بانک API نسخه 1.0.0"

این تست سریع تضمین می‌کند همه اجزا به درستی با هم ارتباط دارند:

تایید می‌کند Node.js به‌درستی روی سیستم شما اجرا می‌شود
اطمینان می‌دهد سرور API فعال و پاسخگو است
اعتبارسنجی می‌کند که اپ شما می‌تواند به سرور دسترسی داشته باشد (مثل بررسی تماس رادیویی پیش از ماموریت)

🧠 مرور اکوسیستم مدیریت داده‌ها

mindmap
  root((مدیریت داده‌ها))
    Authentication Flow
      Login Process
        Form Validation
        Credential Verification
        Session Management
      User State
        Global Account Object
        Navigation Guards
        Error Handling
    API Communication
      Fetch Patterns
        GET Requests
        POST Requests
        Error Responses
      Data Formats
        JSON Processing
        URL Encoding
        Response Parsing
    Dynamic UI Updates
      DOM Manipulation
        Safe Text Updates
        Element Creation
        Template Cloning
      User Experience
        Real-time Updates
        Error Messages
        Loading States
    Security Considerations
      XSS Prevention
        textContent Usage
        Input Sanitization
        Safe HTML Creation
      CORS Handling
        Cross-Origin Requests
        Header Configuration
        Development Setup

اصل اساسی: برنامه‌های وب مدرن سیستم‌های هماهنگ‌کننده داده‌اند — آن‌ها بین رابط‌های کاربری، API‌های سرور و مدل‌های امنیتی مرورگر هماهنگی ایجاد می‌کنند تا تجربه‌های پاسخگو و یکپارچه خلق کنند.

درک واکشی داده در برنامه‌های وب مدرن

نحوه مدیریت داده در برنامه‌های وب طی دو دهه گذشته به شدت تغییر کرده است. درک این تحول به شما کمک می‌کند بیشتر قدر قدرت روش‌های نوین مثل AJAX و Fetch API را بدانید و بفهمید چرا این‌ها به ابزارهای ضروری توسعه‌دهندگان وب تبدیل شده‌اند.

بیایید ببینیم وب‌سایت‌های سنتی چگونه کار می‌کردند و آن‌ها را با برنامه‌های پویا و پاسخگوی امروز مقایسه کنیم.

برنامه‌های چندصفحه‌ای سنتی (MPA)

در روزهای ابتدایی وب، هر کلیک مثل عوض کردن کانال در یک تلویزیون قدیمی بود — صفحه خاموش می‌شد، بعد آهسته محتوا بارگذاری می‌شد. این واقعیت برنامه‌های وب اولیه بود، جایی که هر تعامل به معنی ساختن دوباره کل صفحه از اول بود.

sequenceDiagram
    participant User
    participant Browser
    participant Server
    
    User->>Browser: کلیک روی لینک یا ارسال فرم
    Browser->>Server: درخواست صفحه HTML جدید
    Note over Browser: صفحه خالی می‌شود
    Server->>Browser: ارسال صفحه کامل HTML
    Browser->>User: نمایش صفحه جدید (فلش/بارگذاری مجدد)

چرا این روش کند و زمخت به نظر می‌رسید:

هر کلیک به معنای ساختن کل صفحه از نو بود
کاربران وسط کارشان با آن فلش‌های صفحه اذیت می‌شدند
اتصال اینترنت شما بار اضافی داشت چون مدام هدر و فوتر تکراری دانلود می‌شد
اپ‌ها بیشتر شبیه ورق زدن یک کشوی اسناد بودند تا استفاده از نرم‌افزار

برنامه‌های تک‌صفحه‌ای مدرن (SPA)

AJAX (جاوااسکریپت ناهمزمان و XML) این پارادایم را کاملاً تغییر داد. مثل طراحی مدولار ایستگاه فضایی بین‌المللی، جایی که فضانوردان می‌توانند قطعات را بدون بازسازی کل سازه جایگزین کنند، AJAX اجازه می‌دهد بخش‌های خاصی از صفحه وب را بدون بارگذاری مجدد کل صفحه به‌روزرسانی کنیم. علیرغم نام آن که XML را می‌گوید، امروز بیشتر JSON استفاده می‌کنیم اما اصل اساسی این است: فقط بخش‌های لازم به‌روزرسانی می‌شوند.

sequenceDiagram
    participant User
    participant Browser
    participant JavaScript
    participant Server
    
    User->>Browser: تعامل با صفحه
    Browser->>JavaScript: فعال‌سازی هندلر رویداد
    JavaScript->>Server: دریافت فقط داده‌های موردنیاز
    Server->>JavaScript: بازگرداندن داده‌های JSON
    JavaScript->>Browser: به‌روزرسانی عناصر خاص صفحه
    Browser->>User: نمایش محتوای به‌روزشده (بدون بارگذاری مجدد)

چرا SPAها اینقدر بهتر به نظر می‌رسند:

فقط بخش‌هایی که واقعاً تغییر کرده‌اند به‌روزرسانی می‌شوند (هوشمندانه، درست است؟)
دیگر وقفه‌های ناگهانی وجود ندارد - کاربران در جریان خود باقی می‌مانند
حجم کمتری از داده‌ها روی شبکه منتقل می‌شود، یعنی بارگذاری سریع‌تر
همه چیز پاسخگو و چابک به نظر می‌رسد، مثل اپ‌های روی گوشی شما

تحول به Fetch API مدرن

مرورگرهای مدرن Fetch API را ارائه می‌دهند که جایگزین قدیمی‌تر XMLHttpRequest شده است. مثل تفاوت بین استفاده از تلگراف و ایمیل، Fetch API از پرامیس‌ها برای کد ناهمزمان تمیزتر استفاده می‌کند و JSON را به طور طبیعی هندل می‌کند.

ویژگی	XMLHttpRequest	Fetch API
نحو	callback-based پیچیده	promise-based تمیز
هندلینگ JSON	نیاز به پارس دستی	متد داخلی `.json()`
مدیریت خطا	اطلاعات خطای محدود	جزئیات خطا جامع
پشتیبانی مدرن	سازگار با کدهای قدیمی	پرامیس‌ها و async/await در ES6+

💡 سازگاری مرورگر: خبر خوب این است که Fetch API در همه مرورگرهای مدرن کار می‌کند! اگر درباره نسخه‌های خاص کنجکاوید، caniuse.com داستان کامل سازگاری را دارد.

خلاصه:

در کروم، فایرفاکس، سافاری و اج عالی است (عملاً در همه جا که کاربران شما هستند)
فقط اینترنت اکسپلورر نیاز به کمک اضافی دارد (و واقعاً وقتش است که از IE خداحافظی کنیم)
شما را کاملاً برای الگوهای async/await ظریف که بعداً استفاده می‌کنیم آماده می‌کند

پیاده‌سازی ورود کاربر و واکشی داده‌ها

حالا بیایید سیستم ورود را پیاده کنیم که اپ بانکداری شما را از نمایش ایستا به یک برنامه کاربردی واقعی تبدیل می‌کند. مثل پروتکل‌های احراز هویت در مراکز نظامی امن، ما اعتبارسنجی کاربر را انجام می‌دهیم و سپس دسترسی به داده‌های خاص او را فراهم می‌کنیم.

این کار را به تدریج انجام می‌دهیم، ابتدا با احراز هویت پایه و سپس افزودن قابلیت‌های واکشی داده.

مرحله ۱: ایجاد پایه تابع ورود

فایل app.js خود را باز کرده و یک تابع login جدید اضافه کنید. این تابع فرایند احراز هویت کاربر را مدیریت می‌کند:

async function login() {
  const loginForm = document.getElementById('loginForm');
  const user = loginForm.user.value;
}

بیایید آن را تحلیل کنیم:

آن کلیدواژه async؟ به جاوااسکریپت می‌گوید «هی، ممکن است این تابع نیاز داشته باشد منتظر چیزها بماند»
فرم را از صفحه می‌گیریم (چیز خاصی نیست، فقط بر اساس آیدی پیدا می‌شود)
سپس نام کاربری که کاربر وارد کرده را استخراج می‌کنیم
یک نکته جالب: می‌توانید به هر ورودی فرم به وسیله صفت name آن دسترسی داشته باشید - نیازی به فراخوانی getElementById اضافی نیست!

💡 الگوی دسترسی به فرم: هر کنترل فرم را می‌توان با نام آن (تنظیم شده در HTML با صفت name) به عنوان یک ویژگی از عنصر فرم دسترسی داد. این روش خوانا و تمیزی برای گرفتن داده‌های فرم فراهم می‌کند.

مرحله ۲: ایجاد تابع واکشی داده حساب

حالا تابعی مجزا برای واکشی داده حساب از سرور ایجاد می‌کنیم. این الگو مشابه تابع ثبت‌نام شما است ولی تمرکزش روی واکشی داده است:

async function getAccount(user) {
  try {
    const response = await fetch('//localhost:5000/api/accounts/' + encodeURIComponent(user));
    return await response.json();
  } catch (error) {
    return { error: error.message || 'Unknown error' };
  }
}

این کد چه کار می‌کند:

از API مدرن fetch برای درخواست داده به صورت ناهمزمان استفاده می‌کند
یک URL درخواست GET با پارامتر نام کاربری می‌سازد
از encodeURIComponent() برای هندل امن کاراکترهای خاص در آدرس‌ها استفاده می‌کند
پاسخ را به فرمت JSON برای پردازش آسان تبدیل می‌کند
خطاها را به‌طور مناسب هندل می‌کند و به جای کرش دادن، یک شیء خطا بازمی‌گرداند

⚠️ نکته امنیتی: تابع encodeURIComponent() کاراکترهای خاص در URL را هندل می‌کند. مثل سیستم‌های رمزگذاری ارتباطی نیروی دریایی، تضمین می‌کند پیام شما دقیقاً همانطور که باید برسد و کاراکترهای مثل "#" یا "&" اشتباه تفسیر نشوند.

چرا این مهم است:

جلوگیری از خراب شدن آدرس‌های اینترنتی با کاراکترهای خاص
محافظت در برابر حملات دستکاری URL
اطمینان از اینکه سرور داده صحیح را دریافت می‌کند
تبعیت از شیوه‌های برنامه‌نویسی امن

درک درخواست‌های HTTP GET

شاید تعجب کنید: وقتی fetch را بدون هیچ گزینه اضافی استفاده می‌کنید، به‌صورت خودکار یک درخواست GET ارسال می‌کند. این برای کاری که ما انجام می‌دهیم عالی است — پرسیدن از سرور «هی، می‌توانم داده حساب این کاربر را ببینم؟»

درخواست‌های GET مثل درخواست مودبانه قرض گرفتن یک کتاب از کتابخانه است — شما در حال درخواست دیدن چیزی هستید که قبلاً وجود دارد. درخواست‌های POST (که برای ثبت‌نام استفاده کردیم) بیشتر شبیه ارسال کتاب جدید برای اضافه شدن به مجموعه‌اند.

درخواست GET	درخواست POST
هدف	واکشی داده موجود
پارامترها	در مسیر/رشته پرس و جو URL
کش شدن	قابل کش توسط مرورگرها
امنیت	قابل مشاهده در URL و لاگ‌ها

sequenceDiagram
    participant B as مرورگر
    participant S as سرور
    
    Note over B,S: درخواست GET (بازیابی داده)
    B->>S: GET /api/accounts/test
    S-->>B: 200 OK + داده حساب
    
    Note over B,S: درخواست POST (ارسال داده)
    B->>S: POST /api/accounts + داده حساب جدید
    S-->>B: 201 Created + تاییدیه
    
    Note over B,S: مدیریت خطا
    B->>S: GET /api/accounts/nonexistent
    S-->>B: 404 Not Found + پیام خطا

مرحله ۳: جمع‌بندی همه چیز

حالا قسمت رضایت‌بخش است — تابع واکشی حساب شما را به فرایند ورود وصل می‌کنیم. جایی که همه چیز به هم می‌رسد:

async function login() {
  const loginForm = document.getElementById('loginForm');
  const user = loginForm.user.value;
  const data = await getAccount(user);

  if (data.error) {
    return console.log('loginError', data.error);
  }

  account = data;
  navigate('/dashboard');
}

این تابع دنباله روشنی دارد:

نام کاربری را از ورودی فرم استخراج می‌کند
اطلاعات حساب کاربر را از سرور درخواست می‌کند
هر خطایی که رخ می‌دهد را هندل می‌کند
داده حساب را ذخیره کرده و پس از موفقیت به داشبورد هدایت می‌کند

🎯 الگوی Async/Await: چون getAccount یک تابع ناهمزمان است، ما از کلیدواژه await استفاده می‌کنیم تا اجرا تا زمان دریافت پاسخ سرور متوقف شود. این از ادامه کد با داده‌های تعریف نشده جلوگیری می‌کند.

مرحله ۴: ایجاد مکانی برای داده‌ها

اپ شما نیاز دارد جایی اطلاعات حساب را پس از بارگذاری نگه دارد. این مثل حافظه کوتاه‌مدت اپ شماست — جایی برای در دسترس داشتن داده‌های کاربر حاضر. این خط را در بالای فایل app.js خود اضافه کنید:

// این داده‌های حساب کاربری فعلی را نگه می‌دارد
let account = null;

چرا این لازم است:

داده‌های حساب را در دسترس هر قسمتی از اپ نگه می‌دارد
شروع با مقدار null به معنی «فعلاً هیچ‌کس وارد نشده» است
هنگام موفقیت در ورود یا ثبت‌نام به‌روزرسانی می‌شود
مثل یک منبع یگانه حقیقت عمل می‌کند — هیچ سردرگمی درباره اینکه چه کسی وارد شده نیست

مرحله ۵: اتصال فرم

حالا بیایید تابع ورود جدید خود را به فرم HTML متصل کنیم. تگ فرم خود را اینگونه به‌روزرسانی کنید:

<form id="loginForm" action="javascript:login()">
  <!-- Your existing form inputs -->
</form>

این تغییر کوچک چه کاری انجام می‌دهد:

جلوی رفتار پیش‌فرض فرم که صفحه را کامل بارگذاری مجدد می‌کند می‌گیرد
تابع جاوااسکریپت سفارشی شما را صدا می‌زند
همه چیز به صورت نرم و شبیه SPA باقی می‌ماند
کنترل کامل خود را روی اتفاقات زمانی که کاربر روی «ورود» کلیک می‌کند به شما می‌دهد

مرحله ۶: بهبود تابع ثبت‌نام

برای سازگاری، تابع register خود را هم به‌روزرسانی کنید تا داده حساب را ذخیره و به داشبورد هدایت کند:

// این خطوط را در انتهای تابع ثبت خود اضافه کنید
account = result;
navigate('/dashboard');

این بهبودها فراهم می‌کند:

تغییر روان از ثبت‌نام به داشبورد
تجربه کاربری هماهنگ بین جریان ورود و ثبت‌نام
دسترسی فوری به داده حساب پس موفقیت ثبت‌نام

آزمایش پیاده‌سازی

flowchart TD
    A[کاربر اطلاعات ورود را وارد می‌کند] --> B[تابع ورود فراخوانی می‌شود]
    B --> C[داده‌های حساب از سرور دریافت می‌شود]
    C --> D{آیا داده با موفقیت دریافت شد؟}
    D -->|بله| E[ذخیره‌سازی داده‌های حساب به صورت سراسری]
    D -->|خیر| F[نمایش پیام خطا]
    E --> G[هدایت به داشبورد]
    F --> H[کاربر در صفحه ورود باقی می‌ماند]

وقت آن است که امتحانش کنید:

ابتدا یک حساب جدید بسازید تا همه چیز کار کند
با همان مشخصات وارد شوید
در صورت مشکل به کنسول مرورگر (F12) نگاه کنید
تأیید کنید پس از ورود موفق به داشبورد منتقل می‌شوید

اگر چیزی کار نکرد نگران نباشید! اغلب مشکلات رفع ساده مانند اشتباهات تایپی یا فراموش کردن اجرای سرور API هستند.

کلمه‌ای کوتاه درباره جادوی Cross-Origin

ممکن است بپرسید: «چطور اپ وب من با سرور API که روی پورت‌های متفاوت اجرا می‌شوند ارتباط برقرار می‌کند؟» سؤال خوبی است! این موضوع به چیزی برمی‌گردد که هر توسعه‌دهنده وب بالاخره با آن مواجه می‌شود.

🔒 امنیت Cross-Origin: مرورگرها سیاست «هم‌مبدأی» را اجرا می‌کنند تا ارتباط غیرمجاز بین دامنه‌های مختلف را جلوگیری کنند. درست مثل سیستم ایست بازرسی در پنتاگون، آن‌ها تأیید می‌کنند که ارتباط مجاز است قبل از اینکه اجازه انتقال داده بدهند.

در تنظیمات ما:

اپ وب روی localhost:3000 اجرا می‌شود (سرور توسعه)
سرور API روی localhost:5000 اجرا می‌شود (سرور بک‌اند)
سرور API شامل هدرهای CORS است که صراحتاً اجازه ارتباط از اپ وب شما را می‌دهد

این پیکربندی مثل موارد واقعی توسعه است که برنامه‌های فرانت‌اند و بک‌اند معمولاً روی سرورهای جداگانه اجرا می‌شوند.

📚 بیشتر بیاموزید: با این ماژول مایکروسافت در مورد APIs به عمق موضوع کار با API و واکشی داده بروید.

زنده کردن داده‌ها در HTML

حالا داده‌های واکشی شده را با دستکاری DOM قابل مشاهده برای کاربران می‌کنیم. مثل فرایند ظهور عکس در اتاق تاریک، داده‌های نامرئی را به چیزی تبدیل می‌کنیم که کاربران بتوانند ببینند و با آن تعامل کنند. دستکاری DOM تکنیکی است که صفحات وب ایستا را به برنامه‌های پویا تبدیل می‌کند که محتوای خود را بر اساس تعاملات کاربر و پاسخ‌های سرور به‌روزرسانی می‌کنند.

انتخاب ابزار مناسب برای کار

وقتی صحبت از به‌روزرسانی HTML با جاوااسکریپت است، چند گزینه دارید. این‌ها مانند ابزارهای مختلف در جعبه ابزار هستند - هر کدام برای کارهای خاصی عالی‌اند:

روش	چه کاری برایش عالی است	چه زمانی استفاده کنیم	سطح ایمنی
`textContent`	نمایش امن داده‌های کاربر	هر زمانی که متن نمایش می‌دهید	✅ بسیار قابل اعتماد
`createElement()` + `append()`	ساختن طرح‌های پیچیده	ایجاد بخش‌ها/لیست‌های جدید	✅ کاملاً ایمن
`innerHTML`	تعیین محتوای HTML	⚠️ سعی کنید از این استفاده نکنید	❌ خطرناک

روش امن نمایش متن: textContent

خصوصیت textContent بهترین دوست شما هنگام نمایش داده‌های کاربر است. این مثل یک نگهبان برای صفحه وب شماست - هیچ چیز مضر اجازه عبور ندارد:

// راه امن و قابل اعتماد برای به‌روزرسانی متن
const balanceElement = document.getElementById('balance');
balanceElement.textContent = account.balance;

مزایای textContent:

همه چیز را به عنوان متن ساده در نظر می‌گیرد (اجرا شدن اسکریپت را جلوگیری می‌کند)
به طور خودکار محتوای موجود را پاک می‌کند
برای به‌روزرسانی‌های متنی ساده کارآمد است
امنیت داخلی در برابر محتوای مخرب فراهم می‌کند

ساخت عناصر HTML پویا

برای محتواهای پیچیده‌تر، document.createElement() را با متد append() ترکیب کنید:

// راه ایمن برای ایجاد عناصر جدید
const transactionItem = document.createElement('div');
transactionItem.className = 'transaction-item';
transactionItem.textContent = `${transaction.date}: ${transaction.description}`;
container.append(transactionItem);

درک این روش:

عناصر DOM جدید را به صورت برنامه‌نویسی ایجاد می‌کند
کنترل کامل روی ویژگی‌ها و محتوای عنصر دارد
اجازه ساختارهای پیچیده و تو در تو را می‌دهد
امنیت را با جدا کردن ساختار از محتوا حفظ می‌کند

⚠️ ملاحظه امنیتی: در حالی که innerHTML در بسیاری آموزش‌ها ظاهر می‌شود، می‌تواند اسکریپت‌های جاسازی شده را اجرا کند. مانند پروتکل‌های امنیتی CERN که اجازه اجرای کد غیرمجاز نمی‌دهند، استفاده از textContent و createElement جایگزین‌های امن‌تری هستند.

خطرات innerHTML:

هر تگ <script> در داده‌های کاربر را اجرا می‌کند
آسیب‌پذیر به حملات تزریق کد
ممکن است خطرات امنیتی ایجاد کند
جایگزین‌های امن ما همان عملکرد را دارند

کاربرپسند کردن خطاها

در حال حاضر، خطاهای ورود فقط در کنسول مرورگر ظاهر می‌شوند که برای کاربران نامرئی است. شبیه فرق بین تشخیص‌های داخلی خلبان و سیستم اطلاعات مسافران، ما باید اطلاعات مهم را از طریق کانال مناسب منتقل کنیم.

نمایش پیام‌های خطا قابل مشاهده به کاربران بازخورد فوری می‌دهد درباره اینکه چه اشتباهی رخ داده و چگونه ادامه دهند.

مرحله ۱: اضافه کردن محلی برای پیام‌های خطا

ابتدا برای پیام‌های خطا در HTML خود جایگاهی ایجاد کنید. این را درست قبل از دکمه ورود اضافه کنید تا کاربران به طور طبیعی آن را ببینند:

<!-- This is where error messages will appear -->
<div id="loginError" role="alert"></div>
<button>Login</button>

در اینجا چه اتفاقی می‌افتد:

یک ظرف خالی ایجاد می‌کنیم که تا وقتی لازم است نامرئی می‌ماند
در جایی قرار دارد که کاربران به طور طبیعی بعد از کلیک "ورود" نگاه می‌کنند
آن role="alert" برای خوانندگان صفحه مفید است – به فناوری کمکی می‌گوید «این مهم است!»
شناسه منحصر به فرد به جاوااسکریپت ما هدف آسانی می‌دهد

مرحله ۲: ساخت تابع کمکی کاربردی

بیایید یک تابع کمکی کوچک بسازیم که متن هر عنصری را به‌روزرسانی کند. این یکی از آن توابع "یک بار بنویس، همه جا استفاده کن" است که وقت شما را ذخیره می‌کند:

function updateElement(id, text) {
  const element = document.getElementById(id);
  element.textContent = text;
}

مزایای تابع:

رابط ساده که فقط به شناسه عنصر و متن نیاز دارد
به‌صورت امن عناصر DOM را پیدا و به‌روزرسانی می‌کند
الگوی قابل استفاده مجدد که تکرار کد را کاهش می‌دهد
رفتار به‌روزرسانی سازگار در کل برنامه حفظ می‌شود

مرحله ۳: نمایش خطاها در جایی که کاربران می‌بینند

حالا پیام مخفی کنسول را با چیزی که کاربران واقعاً می‌بینند جایگزین کنیم. تابع ورود خود را به‌روز کنید:

// به جای فقط ثبت در کنسول، به کاربر نشان دهید که مشکل چیست
if (data.error) {
  return updateElement('loginError', data.error);
}

این تغییر کوچک تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند:

پیام‌های خطا دقیقاً جایی که کاربران نگاه می‌کنند نمایش داده می‌شوند
دیگر شکست‌های مرموز و بی‌صدا وجود ندارد
کاربران بازخورد فوری و اقدام‌پذیر دریافت می‌کنند
برنامه شما حرفه‌ای و کاربر‌محور به نظر می‌رسد

حالا وقتی با حساب نامعتبر تست کنید، پیام خطای مفیدی درست روی صفحه می‌بینید!

مرحله ۴: توجه به دسترسی

یک نکته جالب درباره role="alert" که قبلاً اضافه کردیم این است که فقط دکور نیست! این ویژگی یک منطقه زنده ایجاد می‌کند که بلافاصله تغییرات را به خوانندگان صفحه اعلان می‌کند:

<div id="loginError" role="alert"></div>

چرا این مهم است:

کاربران خواننده صفحه فوراً پیام خطا را می‌شنوند
همه بدون توجه به نحوه پیمایش، اطلاعات مهم را دریافت می‌کنند
راه ساده‌ای است برای قابل استفاده کردن برنامه برای تعداد بیشتری از افراد
نشان می‌دهد که برای تجربه فراگیر اهمیت قائلید

لمس‌های کوچک مانند این توسعه‌دهندگان خوب را از عالی جدا می‌کند!

🎯 بررسی آموزشی: الگوهای احراز هویت

توقف و تفکر: تازه یک جریان احراز هویت کامل را پیاده‌سازی کرده‌اید. این یک الگوی بنیادین در توسعه وب است.

خودارزیابی سریع:

می‌توانید توضیح دهید چرا برای فراخوانی API از async/await استفاده می‌کنیم؟
اگر encodeURIComponent() را فراموش کنیم چه اتفاقی می‌افتد؟
چگونه مدیریت خطای ما تجربه کاربر را بهبود می‌بخشد؟

ارتباط با دنیای واقعی: الگوهایی که اینجا یاد گرفته‌اید (فراخوانی داده به صورت async، مدیریت خطا، بازخورد به کاربر) در هر برنامه بزرگ وب از شبکه‌های اجتماعی تا سایت‌های تجارت الکترونیک استفاده می‌شود. شما در حال ساخت مهارت‌های تولید هستید!

سوال چالش‌برانگیز: چگونه ممکن است این سیستم احراز هویت را تغییر دهید تا نقش‌های کاربری مختلف (مشتری، مدیر، مسئول) را مدیریت کند؟ درباره ساختار داده‌ها و تغییرات رابط کاربری فکر کنید.

مرحله ۵: اعمال همان الگو روی ثبت‌نام

برای هماهنگی، همان مدیریت خطا را در فرم ثبت‌نام نیز پیاده‌سازی کنید:

افزودن عنصر نمایش خطا به HTML ثبت‌نام:

<div id="registerError" role="alert"></div>

به‌روزرسانی تابع ثبت‌نام برای استفاده از همان الگوی نمایش خطا:

if (data.error) {
  return updateElement('registerError', data.error);
}

مزایای مدیریت خطای یکسان:

تجربه کاربری یکنواخت در تمام فرم‌ها فراهم می‌کند
بار شناختی را کاهش می‌دهد با استفاده از الگوهای آشنا
نگهداری را ساده‌تر می‌کند با کد قابل استفاده مجدد
استانداردهای دسترسی را در کل برنامه تضمین می‌کند

ایجاد داشبورد پویا

حالا داشبورد ایستای شما را به یک رابط پویا که اطلاعات حساب واقعی را نشان می‌دهد تبدیل می‌کنیم. مانند تفاوت بین برنامه پرواز چاپ شده و تابلوهای زنده فرودگاه‌ها، از اطلاعات ایستا به نمایش‌های واکنش‌گرا و آنی می‌رویم.

با استفاده از تکنیک‌های دستکاری DOM که یاد گرفته‌اید، یک داشبورد می‌سازیم که با اطلاعات جاری حساب به طور خودکار به‌روزرسانی می‌شود.

آشنا شدن با داده‌هایتان

قبل از شروع ساخت، نگاهی به داده‌هایی که سرور شما برمی‌گرداند بیاندازیم. وقتی کسی با موفقیت وارد می‌شود، این گنجینه اطلاعاتی برای شما فراهم است:

{
  "user": "test",
  "currency": "$",
  "description": "Test account",
  "balance": 75,
  "transactions": [
    { "id": "1", "date": "2020-10-01", "object": "Pocket money", "amount": 50 },
    { "id": "2", "date": "2020-10-03", "object": "Book", "amount": -10 },
    { "id": "3", "date": "2020-10-04", "object": "Sandwich", "amount": -5 }
  ]
}

این ساختار داده شامل:

user: مناسب برای شخصی‌سازی تجربه ("خوش آمدی سارا!")
currency: برای نمایش دقیق مقادیر پولی
description: نام دوستانه حساب
balance: موجودی کنونی بسیار مهم
transactions: تاریخچه کامل تراکنش‌ها با همه جزئیات

هر آنچه برای ساخت یک داشبورد بانکی حرفه‌ای نیاز دارید!

flowchart TD
    A[ورود کاربر] --> B[دریافت داده‌های حساب]
    B --> C{داده معتبر است؟}
    C -->|بله| D[ذخیره در متغیر جهانی]
    C -->|خیر| E[نمایش پیام خطا]
    D --> F[رفتن به داشبورد]
    F --> G[به‌روزرسانی عناصر رابط کاربری]
    G --> H[نمایش موجودی]
    G --> I[نمایش توضیحات]
    G --> J[رندر تراکنش‌ها]
    J --> K[ساخت ردیف‌های جدول]
    K --> L[فرمت کردن ارز]
    L --> M[کاربر داده‌های زنده را می‌بیند]

💡 نکته مفید: می‌خواهید داشبورد خود را همین حالا ببینید؟ هنگام ورود، نام کاربری test را وارد کنید - این حساب با داده‌های نمونه از پیش بارگذاری شده است تا بتوانید همه چیز را بدون نیاز به ایجاد تراکنش تست کنید.

چرا حساب تست مفید است:

با داده نمونه واقعی از پیش پر شده است
مناسب برای دیدن چگونگی نمایش تراکنش‌ها
عالی برای آزمون ویژگی‌های داشبورد شما
شما را از ایجاد داده ساختگی دستی بی‌نیاز می‌کند

ساخت عناصر نمایش داشبورد

بیایید رابط داشبورد خود را قدم به قدم بسازیم، ابتدا با اطلاعات خلاصه حساب و سپس با ویژگی‌های پیچیده‌تر مثل فهرست تراکنش‌ها.

مرحله ۱: به‌روزرسانی ساختار HTML

ابتدا بخش ایستای "موجودی" را با عناصر جایگزین پویا که جاوااسکریپت شما می‌تواند آن‌ها را پر کند، جایگزین کنید:

<section>
  Balance: <span id="balance"></span><span id="currency"></span>
</section>

بعد، بخش توضیح حساب را اضافه کنید. از آنجا که این به عنوان عنوان محتوای داشبورد عمل می‌کند، از HTML معنایی استفاده کنید:

<h2 id="description"></h2>

درک ساختار HTML:

از عناصر جداگانه <span> برای موجودی و ارز استفاده می‌کند برای کنترل فردی
شناسه‌های منحصر به فرد برای هر عنصر برای هدف‌گذاری جاوااسکریپت اعمال می‌شود
از HTML معنایی با <h2> برای توضیح حساب پیروی می‌کند
یک سلسله مراتب منطقی برای خوانندگان صفحه و بهینه‌سازی موتور جستجو ایجاد می‌کند

✅ نگاه به دسترسی: توضیح حساب به عنوان عنوان محتوای داشبورد عمل می‌کند، پس به صورت معنایی با یک عنوان مشخص شده است. درباره چگونگی تأثیر ساختار عناوین بر دسترسی بیشتر بیاموزید. آیا می‌توانید سایر عناصری را که ممکن است از برچسب‌های عنوان بهره ببرند در صفحه خود شناسایی کنید؟

مرحله ۲: ساخت تابع به‌روزرسانی داشبورد

حالا تابعی بنویسید که داشبورد شما را با داده‌های واقعی حساب پر کند:

function updateDashboard() {
  if (!account) {
    return navigate('/login');
  }

  updateElement('description', account.description);
  updateElement('balance', account.balance.toFixed(2));
  updateElement('currency', account.currency);
}

قدم به قدم، این تابع انجام می‌دهد:

اعتبارسنجی می‌کند که داده حساب وجود دارد قبل از ادامه
کاربران غیرمجاز را به صفحه ورود هدایت می‌کند
توضیح حساب را به‌روزرسانی می‌کند با استفاده از تابع قابل استفاده مجدد updateElement
موجودی را با دو رقم اعشار همیشه فرمت می‌کند
نماد ارز مناسب را نمایش می‌دهد

💰 فرمت‌بندی پول: آن متد toFixed(2) بسیار مفید است! اطمینان می‌دهد موجودی شما همیشه شبیه پول واقعی نمایش داده شود - "75.00" به جای فقط "75". کاربران شما از دیدن قالب پول آشنا قدردانی خواهند کرد.

مرحله ۳: اطمینان از به‌روزرسانی داشبورد

برای اطمینان از اینکه داشبورد شما هر بار که کسی آن را بازدید می‌کند با داده روز به‌روزرسانی می‌شود، باید به سیستم ناوبری شما متصل شویم. اگر تمرین درس ۱ را کامل کرده‌اید، این برایتان آشنا خواهد بود. اگر نه، نگران نباشید - این کاری است که باید انجام دهید:

این را به انتهای تابع updateRoute() اضافه کنید:

if (typeof route.init === 'function') {
  route.init();
}

سپس مسیرهای خود را به‌روزرسانی کنید تا مقداردهی اولیه داشبورد را شامل شود:

const routes = {
  '/login': { templateId: 'login' },
  '/dashboard': { templateId: 'dashboard', init: updateDashboard }
};

این تنظیم هوشمندانه چه می‌کند:

بررسی می‌کند آیا مسیری کد مقداردهی اولیه خاصی دارد
آن کد را به طور خودکار هنگام بارگذاری مسیر اجرا می‌کند
اطمینان می‌دهد داشبورد شما همیشه داده تازه و به‌روز را نمایش می‌دهد
منطق مسیر یابی شما را تمیز و سازمان یافته نگه می‌دارد

آزمایش داشبورد

بعد از اعمال این تغییرات، داشبورد خود را تست کنید:

با یک حساب تست وارد شوید
اطمینان حاصل کنید که به داشبورد هدایت شده‌اید
بررسی کنید که توضیح حساب، موجودی و ارز به درستی نمایش داده شوند
تلاش کنید خارج شوید و دوباره وارد شوید تا مطمئن شوید داده‌ها به درستی تازه می‌شوند

حالا داشبورد شما باید اطلاعات پویا حساب را بر اساس داده‌های کاربر وارد شده نمایش دهد!

ساخت لیست‌های تراکنش هوشمند با قالب‌ها

به جای ساخت دستی HTML برای هر تراکنش، از قالب‌ها استفاده می‌کنیم تا فرمت‌بندی یکسان به صورت خودکار ایجاد شود. مانند قطعات استاندارد شده در ساخت فضاپیما، قالب‌ها تضمین می‌کنند هر ردیف تراکنش ساختار و ظاهر یکنواختی دارد.

این تکنیک به طور مؤثر از چند تراکنش تا هزاران تراکنش مقیاس‌پذیر است و کارایی و ارائه یکنواخت را حفظ می‌کند.

graph LR
    A[قالب HTML] --> B[کلون جاوااسکریپت]
    B --> C[پر کردن با داده]
    C --> D[افزودن به قطعه]
    D --> E[درج دسته‌ای در DOM]
    
    subgraph "مزایای عملکرد"
        F[به‌روزرسانی تک DOM]
        G[فرمت‌بندی یکنواخت]
        H[الگوی قابل استفاده مجدد]
    end
    
    E --> F
    E --> G
    E --> H

flowchart LR
    A[داده‌های تراکنش] --> B[قالب HTML]
    B --> C[کپی قالب]
    C --> D[پر کردن با داده‌ها]
    D --> E[اضافه کردن به DOM]
    E --> F[تکرار برای هر تراکنش]

مرحله ۱: ایجاد قالب تراکنش

اول، قالب قابل استفاده مجدد برای ردیف تراکنش‌ها را در <body> HTML اضافه کنید:

<template id="transaction">
  <tr>
    <td></td>
    <td></td>
    <td></td>
  </tr>
</template>

درک قالب‌های HTML:

ساختار یک ردیف جدول را تعریف می‌کند
تا زمانی که با جاوااسکریپت کلون و پر نشود نامرئی می‌ماند
شامل سه سلول برای تاریخ، توضیح و مبلغ است
الگوی قابل استفاده مجدد برای قالب‌بندی سازگار فراهم می‌کند

مرحله ۲: آماده‌سازی جدول برای محتوای پویا

بعد، یک id به بدنه جدول اضافه کنید تا جاوااسکریپت بتواند به راحتی هدف‌گذاری کند:

<tbody id="transactions"></tbody>

این چه فایده‌ای دارد:

هدف واضحی برای وارد کردن ردیف‌های تراکنش ایجاد می‌کند
ساختار جدول را از محتوای پویا جدا می‌کند
امکان پاک‌سازی و بازپُر کردن آسان تراکنش‌ها را فراهم می‌کند

مرحله ۳: ساخت تابع کارخانه ردیف تراکنش

حالا تابعی بسازید که داده‌های تراکنش را به عناصر HTML تبدیل کند:

function createTransactionRow(transaction) {
  const template = document.getElementById('transaction');
  const transactionRow = template.content.cloneNode(true);
  const tr = transactionRow.querySelector('tr');
  tr.children[0].textContent = transaction.date;
  tr.children[1].textContent = transaction.object;
  tr.children[2].textContent = transaction.amount.toFixed(2);
  return transactionRow;
}

شرح این تابع کارخانه:

عنصر قالب را با شناسه‌اش بازیابی می‌کند
محتوای قالب را برای دستکاری امن کلون می‌کند
ردیف جدول داخل محتوای کلون شده را انتخاب می‌کند
هر سلول را با داده تراکنش پر می‌کند
مبلغ را به صورت مناسب با ارقام اعشار قالب می‌کند
ردیف تکمیل شده را آماده درج باز می‌گرداند

مرحله ۴: ساخت چندین ردیف تراکنش به شکل بهینه

این کد را در تابع updateDashboard() خود اضافه کنید تا همه تراکنش‌ها نمایش داده شوند:

const transactionsRows = document.createDocumentFragment();
for (const transaction of account.transactions) {
  const transactionRow = createTransactionRow(transaction);
  transactionsRows.appendChild(transactionRow);
}
updateElement('transactions', transactionsRows);

درک این روش بهینه:

یک قطعه سند (document fragment) برای دسته‌ای از عملیات DOM ایجاد می‌کند
روی همه تراکنش‌های داده حساب تکرار می‌کند
برای هر تراکنش یک ردیف با استفاده از تابع کارخانه می‌سازد
همه ردیف‌ها را در قطعه جمع می‌کند قبل از افزودن به DOM
به جای چند بار به‌روزرسانی تک‌تک، فقط یک بار به‌روزرسانی DOM انجام می‌دهد

⚡ بهینه‌سازی عملکرد: document.createDocumentFragment() مانند فرایند مونتاژ در بوئینگ عمل می‌کند – قطعات به‌صورت جداگانه و خارج از خط اصلی آماده می‌شوند و سپس به‌عنوان یک واحد کامل نصب می‌گردند. این روش دسته‌بندی، با انجام یک درج واحد به‌جای چندین عملیات جداگانه، بازآرایی‌های DOM را به حداقل می‌رساند.

گام ۵: بهبود تابع به‌روزرسانی برای محتوای ترکیبی

تابع updateElement() شما در حال حاضر تنها محتوای متنی را مدیریت می‌کند. آن را به گونه‌ای به‌روزرسانی کنید که با هر دو نوع متن و گره‌های DOM کار کند:

function updateElement(id, textOrNode) {
  const element = document.getElementById(id);
  element.textContent = ''; // تمام فرزندان را حذف می‌کند
  element.append(textOrNode);
}

بهبودهای کلیدی در این به‌روزرسانی:

پاک‌سازی محتوای موجود قبل از افزودن محتوای جدید
پذیرفتن پارامترها به صورت رشته متنی یا گره‌های DOM
استفاده‌ از متد append() برای انعطاف‌پذیری بیشتر
حفظ سازگاری به عقب با استفاده‌های متنی قبلی

وقت آزمایش داشبورد شما

وقت حقیقت است! بیایید داشبورد داینامیک شما را در عمل ببینیم:

با حساب کاربری test وارد شوید (داده‌های نمونه آماده دارد)
به داشبورد خود بروید
بررسی کنید که ردیف‌های تراکنش با قالب بندی مناسب ظاهر شده‌اند
مطمئن شوید تاریخ‌ها، توضیحات و مبالغ به درستی نمایش داده می‌شوند

اگر همه چیز درست کار کند، باید یک فهرست تراکنش کاملاً عملی روی داشبورد خود ببینید! 🎉

آنچه به دست آوردید:

ساخت داشبوردی که با هر مقدار داده مقیاس‌پذیر است
ایجاد قالب‌های قابل استفاده مجدد برای قالب‌بندی هماهنگ
پیاده‌سازی روش‌های مؤثر دستکاری DOM
توسعه قابلیت‌هایی مشابه برنامه‌های بانکی تولیدی

شما با موفقیت یک صفحه وب ایستا را به یک برنامه وب پویا تبدیل کردید.

🎯 بررسی آموزشی: تولید محتوای داینامیک

درک معماری: شما یک خط لوله پیشرفته داده به رابط کاربری اجرا کرده‌اید که الگوهایی مشابه فریم‌ورک‌هایی مانند React، Vue و Angular دارد.

مفاهیم کلیدی کسب‌شده:

رندر مبتنی بر قالب: ایجاد مؤلفه‌های رابط کاربری قابل استفاده مجدد
قطعات سند: بهینه‌سازی عملکرد DOM
دستکاری امن DOM: جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های امنیتی
تبدیل داده: تبدیل داده سرور به رابط‌های کاربری

ارتباط صنعتی: این تکنیک‌ها اساس فریم‌ورک‌های مدرن فرانت‌اند را شکل می‌دهند. DOM مجازی React، سیستم قالب Vue و معماری مولفه‌ای Angular همه بر این مفاهیم پایه بنا شده‌اند.

سؤال بازتابی: چگونه این سیستم را گسترش می‌دهید تا به‌روزرسانی‌های زمان واقعی (مثل ظاهر شدن خودکار تراکنش‌های جدید) را مدیریت کند؟ استفاده از WebSockets یا Server-Sent Events را در نظر بگیرید.

📈 جدول زمانی تسلط شما بر مدیریت داده‌ها

timeline
    title سفر توسعه مبتنی بر داده
    
    section پایه‌سازی
        API Setup & Testing
            : درک ارتباط کلاینت-سرور
            : تسلط بر چرخه درخواست/پاسخ HTTP
            : یادگیری تکنیک‌های اشکال‌زدایی
    
    section مهارت در احراز هویت
        Async Function Patterns
            : نوشتن کد async/await تمیز
            : مدیریت مؤثر پرامیس‌ها
            : پیاده‌سازی مرزهای خطا
        User Session Management
            : ایجاد الگوهای حالت جهانی
            : ساخت نگهبان‌های ناوبری
            : طراحی سیستم‌های بازخورد کاربر
    
    section توسعه رابط کاربری پویا
        Safe DOM Manipulation
            : جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های XSS
            : استفاده از textContent به جای innerHTML
            : ایجاد رابط‌های کاربر پسند و قابل دسترس
        Template Systems
            : ساخت مؤلفه‌های رابط کاربری قابل استفاده مجدد
            : بهینه‌سازی عملکرد با قطعات
            : مقیاس‌پذیری برای مدیریت داده‌های بزرگ
    
    section الگوهای حرفه‌ای
        Production-Ready Code
            : پیاده‌سازی مدیریت جامع خطا
            : پیروی از بهترین شیوه‌های امنیتی
            : ایجاد معماری‌های قابل نگهداری
        Modern Web Standards
            : تسلط بر الگوهای Fetch API
            : درک تنظیمات CORS
            : ساخت رابط‌های پاسخگو و قابل دسترس

🎓 مرحله فارغ‌التحصیلی: شما با موفقیت یک برنامه وب کامل مبتنی بر داده با الگوهای مدرن جاوااسکریپت ساخته‌اید. این مهارت‌ها مستقیماً به کار با فریم‌ورک‌هایی مانند React، Vue یا Angular منتقل می‌شوند.

🔄 قابلیت‌های سطح بعدی:

آماده برای کاوش فریم‌ورک‌های فرانت‌اند که بر این مفاهیم بنا شده‌اند
آماده برای پیاده‌سازی ویژگی‌های زمان واقعی با WebSockets
مجهز به ساخت برنامه‌های وب پیش‌رونده (PWA) با قابلیت‌های آفلاین
پایه‌ریزی شده برای یادگیری الگوهای پیشرفته مدیریت وضعیت

چالش GitHub Copilot Agent 🚀

از حالت Agent برای تکمیل چالش زیر استفاده کنید:

شرح: برنامه بانکی را با افزودن قابلیت جستجو و فیلتر تراکنش‌ها بهبود دهید، به گونه‌ای که کاربران بتوانند تراکنش‌های خاص را بر اساس بازه زمانی، مبلغ یا شرح پیدا کنند.

دستورالعمل: یک قابلیت جستجو برای برنامه بانکی ایجاد کنید که شامل: ۱) فرم جستجو با فیلدهای ورودی برای بازه زمانی (از/تا)، حداقل/حداکثر مبلغ و کلمات کلیدی شرح تراکنش، ۲) تابع filterTransactions() که آرایه account.transactions را بر اساس معیارهای جستجو فیلتر می‌کند، ۳) به‌روزرسانی تابع updateDashboard() برای نمایش نتایج فیلتر شده، و ۴) افزودن دکمه «پاک‌کردن فیلترها» برای بازنشانی نما. از روش‌های مدرن آرایه جاوااسکریپت مانند filter() استفاده کنید و حالات لبه را برای معیارهای جستجوی خالی کنترل نمایید.

برای اطلاعات بیشتر درباره حالت agent اینجا را ببینید.

🚀 چالش

آماده‌اید برنامه بانکداری‌تان را به سطح بعدی ببرید؟ بیایید آن را زیبا و قابل استفاده کنیم. در اینجا چند ایده برای تحریک خلاقیت شما:

زیبا کنید: با افزودن استایل‌های CSS، داشبورد کاربردی خود را به چیزی جذاب از نظر بصری تبدیل کنید. خطوط تمیز، فاصله‌گذاری مناسب، و حتی انیمیشن‌های ظریف را در نظر بگیرید.

واکنش‌گرا کنید: سعی کنید از media queries برای ایجاد یک طراحی واکنش‌گرا استفاده کنید که روی تلفن‌ها، تبلت‌ها و دسکتاپ‌ها خوب کار کند. کاربران شما از شما سپاسگزار خواهند بود!

چاشنی اضافه کنید: به رنگ‌بندی تراکنش‌ها فکر کنید (سبز برای درآمد، قرمز برای هزینه‌ها)، افزودن آیکون‌ها یا ایجاد افکت‌های هاور که رابط کاربری را تعاملی کنند.

این تصویری از یک داشبورد صیقلی شده پس از استایل‌دهی است:

نمی‌خواهیم دقیقاً همین را پیاده کنید - از آن به عنوان الهام استفاده کنید و آن را به سبک خودتان بسازید!

آزمون پس از جلسه

تکلیف

بازنویسی و حاشیه‌نویسی کد خود

سلب مسئولیت:
این سند با استفاده از سرویس ترجمه هوش مصنوعی Co-op Translator ترجمه شده است. اگرچه ما به دنبال دقت هستیم، لطفاً توجه داشته باشید که ترجمه‌های خودکار ممکن است حاوی خطا یا نواقصی باشند. سند اصلی به زبان مادری خود باید به عنوان منبع معتبر در نظر گرفته شود. برای اطلاعات مهم، ترجمه حرفه‌ای انسانی توصیه می‌شود. ما مسئول هرگونه سوء تفاهم یا تفسیر نادرست ناشی از استفاده از این ترجمه نیستیم.

README.md Unescape Escape